Onthaal / Geschiedenis

SASSIS is een heel klein dorp, dat tamelijk aangenaam gelegen is tussen de oevers van de Gave en een droge berg LAZE genoemde. De berg heeft ook twee nogal verschillende aspekten :

Langs een kant, is de berg wild begroeid en niet zo mooi, langs de andere kant ziet hij er heel pittoresk uit.

De gave, met op de linkeroever het dorpje Sassis, stroomt door een prachtige vallei, de vallei van Luz wordt druk bevolkt door ongelofelijk veel zilverpopulieren, die hun koninklijke kruinen fier in de lucht steken, terwijl aan hun wortels een tapijt van gras gelegen is.

In de verte ziet U het kleine dorpje Luz liggen, dat gedomineerd werd door de ruïnes van het Sinte Marie Kasteel, bekend omwille van de historische souvenirs. U komt in dit dorp, hoofdplaats van het kanton, via een mooie weg van ongeveer 2 km, U laat SAINT SAUVEUR op Uw rechterkant, een dorpje dat fel bezocht wordt omwille van zijn minerale bronnen. De toeristen die naar dit thermaal centrum gaan, nemen gewoonte getrouw de weg van SASSIS; zo brengt ook het voorbijkomen van bussen en auto's gedurende het toeristische seizoen een beetje leven in het dorp.

In het dorp SASSIS wordt de mis gehouden door Eerwaarde heer Priester van SAZOS. Het belasting kantoor, evenals het post en telegraaf kantoor bevinden zich in LUZ. De Burgemeester en zijn Gemeenteraad besturen dit dorpje van amper een honderdtal inwoners.

Sn SASSIS oogst men vooral tarwe, maïs, boekweit, aardappelen (enz, ...). De maïscultuur is overvloedig aanwezig en vormt, samen met de groenten en de melkprodukten, de belangrijkste voedsel bron voor de inwoners. Van de appels wordt er cider gemaakt en er zijn ook noten die een excellente olie geven, ook deze twee vormen een belangrijke produktiebron in SASSIS.

De Gave brengt heel wat forel met een uitstekend smaak naar het dorp, zo vormt ook de visvangst een grote bron van inkomsten bij de meeste inwoners.

Dan over de klederdracht van het dorp, is diegene die alle Baregenaars dragen. Hij bestaat voor de mannen uit een vest en een broek uit een groffe wollen stof die de boeren zelf maken, en natuurlijk grote klompen die, indien nodig, ook kunnen dienen als bergschoenen om de weiden in te trekken, en op elk hoofd vindt men natuurlijk een baret.

De vrouwen zijn evenals gekleed met een wollen stof, die vervaardigd wordt in de streek, maar die zeker niet moet onderdoen voor die van de mannen. Ze dragen een omslagdoek die wordt gekruist op de borst en waarvan de uiteinden samenkomen in een grote wapperende knoop. Een rode capulet maakt het geheel af.

Om af te sluiten bestaat er ook een mantel of cape, een kledingstuk voor zowel man als vrouw, dit is een soort jas met een kap, lekker warm voor de koude winters in deze streek, daar de stof zo dik is, dat hij een goede garantie vormt tegen de koudste winters. Deze tamelijk dikke klederdracht laat niet na dat ze toch haar originaliteit en een zeker cachet bewaard.

Volgens de overlevering bij de streekbewoners, was SASSIS vroeger een stad die verwoest geweest is door de pest en daardoor verkleind is tot het kleine dorpje dat het nu is. Evenwel, als we de kerk bekijken, die toch wel heel oud lijkt, kunnen we niet betwijfelen dat het dorp nooit meer inwoners gehad heeft dat tot op heden.

C. MONCASSIN
Leraar in SASSIS (1887)